Εικοστή ημέρα…

ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ εδώ και είκοσι ημέρες. Είκοσι ημέρες με πολλά γέλια, παιχνίδια, αγκαλιές, πολύ μαγείρεμα, δουλειές, διάβασμα, κάποιες κατασκευές, αρκετή γκρίνια και προστέθηκαν νεύρα και τσακωμοί. Για να είμαι δίκαιη, υπήρχαν μικρές εντάσεις (με 3 παιδιά, τι περιμένεις) αλλά όσο περνούν οι μέρες κάποιες φορές εντείνονται… Η μία παίρνει το παιχνίδι της άλλης, η δεύτερη σπρώχνει την τρίτη. Η τρίτη ενοχλεί την πρώτη την ώρα που διαβάζει κτλ. Είναι λογικό όμως, δεδομένης της κατάστασης… Μου δόθηκε όμως μία πολύ ωραία αφορμή για το σημερινό άρθρο.

‘Nα ξέρετε καλά, αγαπητοί μου αδελφοί. Κάθε άνθρωπος πρέπει να είναι πρόθυμος στο να ακούει, να μη βιάζεται να μιλάει και να μη βιάζεται να οργίζεται” (Ιακ, 1:19)

Στο εξαιρετικό βιβλίο του ο κ. Φίλιππος Μαμαλάκης ”Μεγαλώνοντας παιδιά για την Βασιλεία του Θεού”, από τις εκδόσεις ΕΝ ΠΛΩ, στα πρώτα κεφάλαια μας μιλάει για την ανταπόκριση που πρέπει να δίνουμε στα παιδιά μας και πως είναι λάθος να αντιδρούμε σε άσχημες συμπεριφορές.

Μεγαλωνοντας παιδιά για τη Βασιλεία του Θεού. Βινλίο του κ. Μαμαλάκη
Το βιβλίο του κ. Μαμαλάκη ”Μεγαλώνοντας παιδιά για την βασιλεία του Θεού”

Με πολύ όμορφο λόγο και παραδείγματα που βιώνουμε όλοι οι γονείς στην καθημερινότητα με τα παιδιά μας, μας εξηγεί ο κ. Μαμαλάκης πως πρέπει να σκεφτόμαστε και να πράττουμε. Να ανταποκρινόμαστε και όχι να αντιδρούμε. Να διδάσκουμε στα παιδιά μας πως η υπομονή είναι αρετή.

Η κακή συμπεριφορά των παιδιών δημιουργεί σε εμάς τους γονείς αίσθημα αναστάτωσης , νιώθουμε πως χάνουμε τον έλεγχο και την εξουσία. Η αυθόρμητη αντίδραση σε κάποια άσχημη συμπεριφορά καταφέρνει να πληγώσει το παιδί και τραυματίζει την σχέση του μαζί μας, όπως λέει ο συγγραφέας. Συνεχίζει εξηγώντας μας πως η ανταπόκριση είναι μία συνειδητή και μελετημένη γονική παρέμβαση που έχει σκοπό να μπορέσει το παιδί να κάνει κτήμα του στους μακροπρόθεσμους στόχους . Ενώ η αντίδραση παραγνωρίζει τα αίτια της κακής συμπεριφοράς και περνά το μήνυμα της έλλειψης σεβασμού προς το πρόσωπό τους.

Πόσες φορές τα παιδάκια μας, κάνουν αταξίες. Κάνουν πράγματα που ξέρουν πως θα αντιδράσουμε. Την ώρα που μιλάμε στο τηλέφωνο ή την ώρα που κάνουμε κάτι για εμάς ( διάβασμα ενός βιβλίου, ενημέρωση οn line, κτλ.) εκείνη την ώρα συμπεριφέρονται άσχημα γιατί θέλουν να συνδεθούν μαζί μας. Γιατί όπως λέει ο κ. Μαμαλάκης τα παιδιά επιζητούν την σύνδεση μαζί μας και όχι την προσοχή μας και το αισθάνονται όταν δεν υπάρχει αυτή η σύνδεση. Οι περισσότεροι γονείς όμως για διάφορους λόγους, αντιδρούμε και πολλές φορές αντιδρούμε άσχημα. Εδώ πρέπει να αναρωτηθούμε και να κατανοήσουμε για πιο λόγο το παιδί συμπεριφέρεται άσχημα ΠΡΙΝ αντιδράσουμε. Με το να ανταποκρινόμαστε δεν σημαίνει πως θα ανεχτούμε κακές συμπεριφορές ή άσχημα λόγια. Αυτό που μας προτρέπει ο συγγραφέας να κάνουμε είναι να μάθουμε τα παιδιά μας να μιλούν ή να πράττουν με τον σωστό τρόπο. Τα παιδιά μαθαίνουν όταν ΕΜΕΙΣ είμαστε σταθεροί και πράοι και όταν εμείς συμπεριφερόμαστε με υπομονή και ηρεμία.

Διαβάζει βιβλίο σε αυτή την επικίνδυνη και αναπαυτική για εκείνη θέση...
Διαβάζει βιβλίο σε αυτή την επικίνδυνη και αναπαυτική για εκείνη θέση…

Προτού αντιδράσεις σκέψου : ”Γιατί το παιδί μου συμπεριφέρεται έτσι;”

  1. Η κακή συμπεριφορά ως συνέπεια της ιδιοσυγκρασίας
  2. Η κακή συμπεριφορά ως προτυποποίηση προβληματικής συμπεριφοράς
  3. Η κακή συμπεριφορά λόγω δυσφορίας

Καλό είναι να αναρωτηθούμε για την αιτία που προκάλεσε αυτή την συμπεριφορά. Όπως λέει ο συγγραφέας βρίσκοντας την αιτία, όχι μόνο αποπνέει φροντίδα και σεβασμό αλλά διανοίγει περισσότερες δυνατότητες για την δική μας ανταπόκριση.

Τα παιδιά μαθαίνουν κατά κύριο λόγο από το πως οι γονείς ανταποκρίνονται όταν αυτά συμπεριφέρονται άσχημα. Τα παιδιά μαθαίνουν πως τα αγαπάμε ότι και αν συμβεί, όταν ανταποκρινόμαστε με σεβασμό και αποτελεσματικά την ώρα που μαλώνουν, αντιμιλάνε, είναι ανυπάκουα κτλ.

Τα 3 πιο σημαντικά εργαλεία είναι:

  1. Ο τρόπος που ζούμε τη δική μας ζωή
  2. Ο τρόπος που σχετιζόματσε με τα παιδιά μας
  3. Αυτά που τους λέμε

Θα πρέπει λοιπόν όλοι εμείς οι γονείς να δουλέψουμε πάνω σε αυτό. Να ψάχνουμε την αιτία και τι θέλει το παιδί μας και με τα λόγια μας και τις πράξεις μας να το κατευθύνουμε και να μάθει την σωστή συμπεριφορά.

Εδώ θα ήθελα να αφήσω 2 φράσεις του συγγραφέα, που από την στιγμή που τις διάβασα, καρφώθηκαν στο μυαλό μου και θέλω να με συντροφεύουν για πάντα : 1. Να είσαι ο άνθρωπος που θέλεις τα παιδιά σου να γίνουν. 2. Η αυστηρότητα είναι καλό. Η κρίση και η κριτική όχι.

Μην ανησυχείς που τα παιδιά σου δεν σε ακούν ποτέ. Να ανησυχείς που διαρκώς σε βλέπουν” Robert Fulghum

Αναστασία, Τρίτεκνη Μαμά

Ένατη ημέρα…

Δύσκολη ημέρα η σημερινή… Δεν έχω να πω πολλά για το πως περάσαμε την ημέρα μας. Ξεκίνησε όμορφα αλλά εξελίχτηκε με γκρίνια, φωνές και κλάματα.

Δεν κάναμε κάτι το ιδιαίτερο. Έπαιζαν, έβλεπαν παιδικά στην τηλεόραση. Το μεσημέρι για να καθίσουν ήσυχα κάθισαν στα κρεβάτια τους και τους διάβασε η Μαρία παραμύθια. Όταν ήταν η ώρα του νοικοκυρέματος, ξεκίνησε η Μαρία ενώ η Ευρυδίκη έκλαιγε γιατί ήταν πολλά και δεν μπορούσε να μαζέψει. Τακτοποίησε η Μαρία το δωμάτιό τους και η Ευρυδίκη για να δει το παιδικό που της αρέσει, μάζεψε τα παιχνίδια που είχαν στο σαλόνι. Κάπως έτσι έφτασε το βράδυ και κοιμήθηκαν…

Λιάζονται…

Πρέπει να ομολογήσω πως και εγώ δεν ξύπνησα ευδιάθετη το πρωί. Δεν ξέρω γιατί, ίσως φταίει η όλη κατάσταση, ο φόβος και το άγχος, του τι μας περιμένει. Ίσως γιατί ειδικά αυτές τις ημέρες που δεν βγαίνουμε καθόλου, δεν έχω χρόνο για να κάνω κάτι που να με ευχαριστεί, κάτι για μένα ( εκτός απ΄το να διαβάσω λίγο το βιβλίο μου, και αυτό όχι κάθε μέρα). Ίσως γιατί αυτές τις ημέρες παρά είναι κολλημένες επάνω μου και οι τρεις… (θα μου πεις μικρά είναι ακόμη, τι να κάνουν). Ίσως γιατί έχω τόσες πολλές δουλειές και δεν προλαβαίνω να τις κάνω. Ίσως να φταίνε όλα μαζί… Δυστυχώς εάν η μαμά δεν είναι καλά, δεν είναι καλά όλη η οικογένεια.

Ελπίζω η αυριανή ημέρα να είναι καλύτερη. Έχω βρει κάποιες κατασκευές να κάνουμε με τα κορίτσια (εκτός από το να μαγειρεύουμε). Έρχεται η 25η Μαρτίου και αφού δεν πηγαίνουν σχολείο, πρέπει να πούμε κάποια πράγματα στο σπίτι. Πλησιάζει Πάσχα και καλό θα ήταν να διαβάσουμε κάποια βιβλία, να θυμηθούμε κάποια πράγματα και να φτιάξουμε και κάτι να στολίσουμε το σπίτι μας. Έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να γιορτάσουμε το Πάσχα όπως άλλες χρονιές. Οπότε πρέπει να κάνουμε κάτι για τα κορίτσια.

Σήμερα θα ήθελα να σας παρουσιάσω το βιβλίο της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης από τις εκδόσεις Σαββάλας, για παιδιά, που ξεκινήσαμε να διαβάζουμε με τα κορίτσια. Είναι εικονογραφημένες ιστορίες γραμμένο με όμορφα λόγια, κατανοητά για μικρά παιδιά.Της Μαρίας απ όσα έχουμε διαβάσει μέχρι στιγμής, της αρέσει το ”ο Ιακώβ ξεγελάει τον αδερφό του” και στην Ευρυδίκη το ”η Κιβωτός του Νώε”.

Παλαιά και Καινή Διαθήκη, εκδόσεις Σαββάλας

Να σταθώ σε μία φράση από το βιβλίο: ” Μη φοβάστε”, καθησύχασε ο Μωυσής τους Ισραηλίτες, την ώρα που στέκονταν μπροστά στην Ερυθρά θάλασσα. ”Ο Θεός θα μας φροντίσει και τούτη τη στιγμή”. Αυτή τη φράση έχω συνέχεια στο μυαλό μου…

…Ο Θεός θα μας φροντίσει και τούτη τη στιγμή…

Αναστασία, Τρίτεκνη Μαμά

Τρίτη ημέρα…

Αγαπημένο μου bloggaki…. Η σημερινή ημέρα ξεκίνησε στις 08:00. Ξυπνήσαμε με κεφάκια και χορεύαμε χωρίς μουσική. Φάγαμε το πρωινό μας και μου ζήτησαν να ανοίξουμε την τηλεόραση να δουν παιδικά. Όση ώρα έβλεπαν παιδικά εγώ μάζευα την κουζίνα μου, που δεν είχα προλάβει να τακτοποιήσω χτες το βράδυ.

Μετά από μισή ώρα περίπου ήθελαν οι δύο μεγάλες να παίξουν μονόπολη. Πήραν το επιτραπέζιο και πήγαν δίπλα από το δικό μου κρεβάτι, το έστησαν, μοίρασαν τα χρήματα και ξεκίνησαν. Κάποια στιγμή είχαν μία κόντρα μεταξύ τους γιατί η μεσαία μου, η Ευρυδίκη μου, επειδή της αρέσει πάρα πολύ το χρώμα μπλε, ήθελε να πάει κατευθείαν σε αυτό, χωρίς να έχει φέρει αυτό τον αριθμό στο ζάρι. Η μεγάλη μου, η Μαρία μου, προσπαθούσε να της εξηγήσει ότι δεν είναι σωστό αυτό που κάνει, χωρίς αποτέλεσμα. Ήρθε η βοήθεια της μαμάς, εξηγήσαμε πάλι τους κανόνες του παιχνιδιού και φτάσαμε πως σε όλα υπάρχουν κανόνες που πρέπει να τηρούμε, στο σχολείο, στο σπίτι, στα παιχνίδια, στο δρόμο που περπατάμε κτλ. Το κατάλαβε, συνέχισαν το παιχνίδι μέχρι που τις βρήκε η μικρή μου, η Άννα μου, και τους χάλασε το παιχνίδι αναποδωγυρίζοντάς τους το ταμπλό.

Παίζοντας με την μονόπολη FROZEN (ELSA & ANNA)

Η σημερινή ημέρα είχε πολύ μαγείρεμα ( παντζάρια και γαύρο για τα κορίτσια, γίγαντες για την μαμά και τον μπαμπά, τσουρεκάκια νηστίσιμα από τον Άκη Πετρετζίκη και μπαλίτσες ενέργειας με χαρούπι από την puremomentum.gr). Οπότε τα κορίτσια έπαιζαν στο δωμάτιό τους, πήγαιναν παιχνίδια στο σαλόνι, ξανά στο δωμάτιό τους. Έγινε σήμερα ένας μικρός χαμός αλλά δεν γινόταν διαφορετικά.

Μετά το μεσημεριανό φαγητό, θυμήθηκα ότι έχουμε δύο βιβλία που μπορούμε να ακούσουμε την αφήγηση μέσω QR CODE. Το πρώτο είναι το ”Λύκε, λύκε είσαι εδώ” του Βασίλη Κουτσιαρή και το δεύτερο είναι το ”Μία ζαχαρένια συνταγή” της Φωτεινής Κωνσταντοπούλου. Και τα δύο βιβλία είναι από εκδόσεις Ελληνοεκδοτική. Άκουγαν τα παραμύθια όσο εγώ μάζευα ξανά την κουζίνα.

Να πω δύο λόγια για τα βιβλία. Το πρώτο ”Λύκε λύκε είσαι εδώ” το αγαπήσαμε από την πρώτη ημέρα που το διαβάσαμε. Το μόνο πρόβλημα που έχουμε είναι πως δεν θελουν να το διαβάζουμε το βράδυ πριν τον ύπνο. Οποιαδήποτε άλλη ώρα δεν τις πειράζει. Είναι ένα βιβλίο γραμμένο με πολύ όμορφο τρόπο και αναφέρεται στον σχολικό εκφοβισμό. Υπέροχο! Το δεύτερο βιβλίο ” Μία ζαχαρένια συνταγή” είναι μία ιστορία για την δύναμη της αγάπης και της αλληλεγγύης. Ωραίο κείμενο με πολύ ωραία εικονογράφηση και μπορούμε να το διαβάσουμε πριν κοιμηθούμε.

”Μία ζαχαρένια συνταγή” και ”Λύκε λύκε είσαι εδώ;” από εκδόσεις Ελληνοεκδοτική

Τολμώ να πω πως και εγώ σήμερα δεν είχα τόσο όρεξη για παιχνίδια. Είναι λίγο περίεργη η κατάσταση που ζούμε. Δεν θέλω να διαβάζω συνέχεια στο internet για τον κορονοιό, διαβάζω μόνο όσο πρέπει για να ξέρω τι συμβαίνει στην χώρα μας. Ίσως έπαιξε ρόλο το σημερινό newsletter που έλαβα από την ”Πριγκιπέσσα των Βαλκανίων” (πολύ αληθινό, μπράβο Χριστίνα!). Θέλω να είμαι αισιόδοξη, προσπαθώ να μην αγχώνομαι, αν και κάποιες στιγμές νοιώθω το στομάχι μου σφιγμένο, αλλά ελπίζω να περάσει όλο αυτό που ζούμε όσο πιο ανώδυνα γίνεται. Να συμμορφωθούμε όλοι στα μέτρα που ορίζουν οι άνθρωποι που γνωρίζουν καλύτερα την κατάσταση, για να αποφύγουμε τα χειρότερα.

”Μπόρα είναι και θα περάσει”… και μετά την μπόρα έρχονται ηλιόλουστες ημέρες!

Καλή δύναμη σε όλους!

Αναστασία, Τρίτεκνη Μαμά

Απλοποίηση στο σπίτι απλοποίηση και στη ζωή μας.

Πρώτη αφορμή μου δόθηκε από το βιβλίο ”Σπίτι σε τάξη, Ζωή σε τάξη” της Marie Kondo, από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος και δεύτερη, το βιβλίο που διαβάζω αυτές τις ημέρες, ”Γονείς Απλά” του Kim John Payne, από εκδόσεις Καλειδοσκόπιο.

Στο βιβλίο ”Γονείς απλά”, αναφέρει πόσο λάθος είναι να έχουν τα παιδιά μας πάρα πολλά παιχνίδια. Αγοράζοντας πολλά παιχνίδια, βιβλία, ρούχα κ.ά καλύπτουμε κάποια δική μας ανάγκη και μαθαίνουμε στα παιδιά μας πως δεν είμαστε ευτυχισμένοι με όσα έχουμε και πως όσα περισσότερα έχουμε τόσο καλύτερα, πράγμα που είναι λάθος. Στο βιβλίο αναφέρει πως όταν υπάρχει υπερπληθώρα παιχνιδιών ελαχιστοποιείτε η προσοχή του παιδιού με την οποία μπορεί να αφοσιωθεί στο παιχνίδι και ελαχιστοποιείτε η πιο γνήσια πηγή δημιουργικότητας: το δώρο της βαρεμάρας. Εάν το καλοσκεφτείς έτσι είναι. Έχοντας πάρα πολλά παιχνίδια, δεν αναπτύσσεται η φαντασία τους, είναι μονίμως το δωμάτιό τους ή και το σπίτι ολόκληρο, γεμάτο. Με συνέπεια να μην έχουν χρόνο και χώρο για κάτι πραγματικά δημιουργικό. Μας προτρέπει να ελαχιστοποιήσουμε τα παιχνίδια τους και να τα αφήσουμε να πειραματιστούν με νέες επιλογές. Να παίξουν με το χώμα, να κόψουν, να κολλήσουν, να δημιουργήσουν με πηλό – πλαστελίνη – ζυμάρι, να κυλιστούν κάτω και γενικά να τα αφήσουμε να φανταστούν το παιχνίδι τους. Ποιο παιδάκι δεν έχει ”ενοχλήσει” την μαμά του όταν εκείνη μαγειρεύει, θέλοντας να βοηθήσει. Ποιο παιδάκι δεν έχει πιάσει την σκούπα να σκουπίσει ή το ξεσκονόπανο να ξεσκονίσει. Ποιο δεν έχει μασκαρευτεί φορώντας τα παπούτσια της μαμάς ή του μπαμπά ή ακόμα και τα ρούχα τους.

Προσπαθώντας να φορέσει τα ρούχα της μαμάς!
Σκαλίζοντας τα συρτάρια της γιαγιάς!

Κάθε φορά που σκουπίζω ή κάνω δουλειές, έρχονται από πίσω μου ”Μαμά να σε βοηθήσω;” Μπορεί να έχουν άνω κάτω το δωμάτιό τους, να έχει η μεγάλη να διαβάσει αλλά εκείνες επιμένουν να βοηθήσουν. Πόσες φορές έχουν παίξει με τις ώρες με ένα άδειο χαρτοκιβώτιο. Μπαίνανε μέσα ολόκληρες, τα αναποδογύριζαν, το ζωγράφιζα, το έκοβα,. Γινόταν σπιτάκι, μετά αυτοκίνητο, αργότερα ζωολογικός κήπος για τα ζωάκια. Όταν ήταν η μεγάλη μου κόρη περίπου 2 1/2 – 3 ετών με ακολουθούσε στην κουζίνα, εγώ μαγείρευα και εκείνη έφτιαχνε το ”μαγικό της φίλτρο”. Της έδινα το μπρίκι ή κάποιο μπωλ, έβαζε νερό, διάφορα μπαχαρικά, ξύδι και ότι άλλο έβρισκε και ασχολιόταν με τις ώρες. Περίπου στην ίδια ηλικία το έκανε και η δεύτερη μου κόρη, αλλά όχι τόσο φανατικά. Με ξάφνιασε που διαβάζοντας το βιβλίο, ”Γονείς Απλά”, βρήκα την ίδια ιστορία με ένα πεντάχρονο αγοράκι, που έκανε το ίδιο πράγμα με τα κορίτσια μου και εκείνο το ονόμαζε ”Χριστουγεννιάτικο πρωινό”. Πόσο συγκινήθηκα και ταρακουνήθηκα ταυτόχρονα. Τα παιδιά δεν χρειάζονται τυποποιημένα παιχνίδια, όχι παιχνίδια που το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να πατάνε ένα κουμπί. Χαίρονται περιστασιακά με αυτά, γι αυτό και παίζουν μόνο στην αρχή και μετά τα παρατούν. Δεν αφήνουν την φαντασία τους να ”οργιάσει”. Τα κορίτσια μου τις δύο τελευταίες εβδομάδες φοράνε συνέχεια τις αποκριάτικες στολές. Τους αρέσει να μεταμφιέζονται, τους αρέσει να γίνονται πιλότοι στο υποτιθέμενο αεροπλάνο ή οδηγοί / επιβάτες στο τρένο, βάζοντας στο παιχνίδι και την μαμά ή τον μπαμπά / παππού και γιαγιά. Πόσες φορές έχουν παίξει κρυφτό και ενώ κρύβονται τις περισσότερες φορές στις ίδιες κρυψώνες δεν βαριούνται. Όταν πηγαίνουμε στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού και έχει καλό καιρό, παίζουν στην αυλή, κόβοντας φύλλα, κλαδάκια, γεμίζοντας μπολάκια με νερό, στύβοντας λεμόνια και διάφορα που τα ευχαριστεί πραγματικά.

Παίζοντας με ζυμάρι!

Η απόφαση που πήρα λοιπόν είναι να απλοποιήσω τη ζωή μας για να είμαστε όλοι ευτυχισμένοι. Ξεκίνησα από την κουζίνα, που είναι ο δικός μου χώρος και θέλω να εμπνέομαι γι αυτό που κάνω σε αυτό το δωμάτιο. Όπως λέει στο βιβλίο ”Σπίτι σε τάξη, Ζωή σε τάξη”έβγαλα όλα τα πράγματα από συρτάρια και ντουλάπια, τα ξεκαθάρισα και ότι είχα πάρα πολύ καιρό να χρησιμοποιήσω το άφησα στην άκρη. Κάποια ανακυκλώθηκαν και κάποια πετάχτηκαν. Εντυπωσιάστηκα με το πόσος χώρος δημιουργήθηκε και ένιωσα ανακουφισμένη. Σειρά είχε το παιδικό δωμάτιο. Ευτυχώς πριν τις γιορτές είχαμε ξεκαθαρίσει ρούχα οπότε μου μένουν μόνο τα παιχνίδια και τα βιβλία. Πριν έρθουν τα δώρα από τον Άγιο Βασίλη και τους συγγενείς πήγαμε στην αποθήκη κάποια παιχνίδια για να δημιουργήσουμε χώρο για τα καινούργια. Οπότε δεν είχα τόση πολύ δουλειά να κάνω. Τους άφησα τις κούκλες που είναι οι αγαπημένες της μεσαίας μου κόρης, τα ζωάκια που παίζουν όλες και τα τουβλάκια. Χωράνε όλα σε ένα αποθηκευτικό κουτί. Σε ένα ακόμα κουτί, έβαλα τις αποκριάτικες στολές για να μεταμφιέζονται όποτε θέλουν. Από τα βιβλία ξεκαθάρισα τα σχισμένα, αυτά που είναι για μωρά και αυτά που δεν τους αρέσουν. Κάποια κατέληξαν στην ανακύκλωση, άλλα στα σκουπίδια και άλλα σε μία τσάντα για να τα χαρίσουμε. Φέραμε από την αποθήκη έναν πίνακα μαρκαδόρου που μας είχε κάνει δώρο η γιαγιά και ο παππούς και παίζουν σχολείο, ζωγραφίζουν και περνάνε ευχάριστα. Είναι πολύ όμορφο το δωμάτιό τους τελικά!

Σειρά έχει το υπνοδωμάτιο της μαμάς και του μπαμπά, όπου το ξεκαθάρισμα θα γίνει κυρίως στα ρούχα. Ακολουθεί το σαλόνι / τραπεζαρία που έχει αρκετή δουλειά. Χαρτιά, φάκελοι, λογαριασμοί, διάφορα μικροπράγματα, βιβλία, περιοδικά, εφημερίδες.

Είναι πολύ όμορφη αίσθηση όταν είσαι στο σπίτι σου και το χαίρεσαι. Ζεις πραγματικά όταν είναι τακτοποιημένο, όταν έχει καθαρές από πράγματα επιφάνειες και δεν κουράζεται το μάτι. Ηρεμείς, περνάς όμορφες στιγμές, χαλαρώνεις και έχεις περισσότερο ελεύθερο χρόνο για να κάνεις πράγματα για τον εαυτό σου και την οικογένειά σου.

Θα με ενδιέφερε η δική σου γνώμη για τα παιχνίδια του / των παιδιού/ων σου…

<<Η ζωή μας αναλώνεται σε λεπτομέρειες… Απλοποιήστε, απλοποιήστε…>>

Χένρυ Ντέιβιντ Θορώ, Αμερικανός συγγραφέας

Αναστασία, Τρίτεκνη Μαμά

”…ΚΑΝΕΛΑ ΚΑΙ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ…”

Τι όμορφες λέξεις… κανέλα και γαρύφαλλο… Τι όμορφο, χαρακτηριστικό άρωμα που έχουν. Με ταξιδεύει το άρωμα τους το οποίο το έχω συνδυάσει με τα Χριστούγεννα, τις γιορτές, την εορταστική διάθεση και τις οικογενειακές συγκεντρώσεις γύρω από το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι.

Το ταξίδι αυτό σήμερα ξεκίνησε με αφορμή το χριστουγεννιάτικο παιδικό βιβλίο της Άννα Ιακώβου ”Το Χριστουγεννιάτικο βραβείο ενός αδέσποτου σκύλου” από τις εκδόσεις Θύρα, το οποίο γνωρίσαμε μέσω της Κατερίνας – mamagiaspiti και την βιβλιοπαρουσίαση που έκανε στο κανάλι της στο youtube, (εάν θέλεις μπορείς να το δεις εδώ). Το αγαπήσαμε αυτό το βιβλίο. Μας περνάει με πολύ όμορφο τρόπο την έννοια των Χριστουγέννων, την έννοια της Αγάπης. Με καταπληκτική περιγραφή που διαβάζοντάς το ταξιδεύεις και είναι λες και είσαι και εσύ εκεί, στη ΠΙΠΕΡΟΡΙΖΑ, στο κατάστημα με τα μπαχαρικά, μυρίζοντας όλες αυτές τις ευωδιές μαζί με τον αδέσποτο σκύλο, το Λαμπιόνι, που μυρίζει και αυτός κανέλα. Έχει καταπληκτική εικονογράφηση από την Αγγελική Δελεχά. Το βιβλίο συνοδεύεται από cd το οποίο ακούμε καθημερινά και εγώ τραγουδάω το ” κανέλα και γαρύφαλλο και άρωμα βανίλιας” και τα κορίτσια ” Το όνομά μου αναβοσβήνει… μία ανάβει και μία σβήνει…” τραγούδια που υπάρχουν στο βιβλίο και στο cd.

βιβλίο
Το χριστουγεννιάτικο βραβείο ενός αδέσποτου σκύλου

Ακόμα ένα πολύ όμορφο βιβλίο που διαβάσαμε και μπήκε και αυτό στη λίστα με τα αγαπημένα μας χριστουγεννιάτικα βιβλία είναι το ”Τι τρέχει με τον Αϊ Βασίλη” της Μαρίνας Γιώτη, από τις εκδόσεις Διόπτρα. Είναι ένα βιβλίο που μιλάει για την σημασία της πίστης, τη δύναμη της προσφοράς και το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων. Πρόκειται για ένα μυστήριο, το μεγαλύτερο των παιδικών μας χρόνων. Τι τρέχει με τον Αϊ Βασίλη; Υπάρχει ή δεν υπάρχει; Πως προλαβαίνει να μοιράσει όλα τα δώρα σε ένα βράδυ; πως χωράει από την καμινάδα; και όλες αυτές τις απορίες που έχουν τα παιδιά για τον Αϊ Βασίλη και μας φέρνουν στη δύσκολη θέση… Τελικά λέμε στα παιδιά μας όταν μας ρωτούν, για τον Αϊ Βασίλη; Ένα υπέροχο βιβλίο με πολύ ωραία εικονογράφηση που διαβάζοντας το στα παιδιά μου κατάλαβαν την έννοια της αγάπης και της προσφοράς αλλά δεν τους ”χάλασε” την ”εικόνα” που έχουν για τον Αϊ Βασίλη!

βιβλίο
Τι τρέχει με τον Αϊ Βασίλη;

Τέλος, σήμερα ξεκινήσαμε το βιβλίο κατασκευών της Κατερίνας Δανδουλάκη-Χιόνη, mamagia spiti, με τίτλο ”Χριστούγεννα στη Βηθλέέμ”, (μπορείς να το δεις εδώ), από τις εκδόσεις Άθως παιδικά. Είναι ένα πολύ ευχάριστο βιβλίο κατασκευών για τα παιδιά. Έχει τις φιγούρες της Παναγίας, του μικρού Χριστού, του Ιωσήφ, των Μάγων, τη φάτνη και τη Βηθλεέμ, τα οποία τα παιδιά μπορούν να τα ζωγραφίσουν, να τα κόψουν, να συναρμολογήσουν τα σπίτια της βηθλεέμ και μέσα από το παιχνίδι να μάθουν για το Θαύμα της Γέννησης. Η μεγάλη μου κόρη ενθουσιάστηκε τόσο πολύ με αυτό το βιβλίο.

Τα παιδιά βλέπουν τη μαγεία γιατί ψάχνουν γι αυτή’

Christopher Moore

Αναστασία, Τρίτεκνη Μαμά