Δέκατη πέμπτη ημέρα…

…25 Μαρτίου 2020…

Πολύ περίεργη ημέρα η σημερινή. Μία Εθνική επέτειος διαφορετική από τις άλλες χρονιές, χωρίς παρελάσεις, χωρίς εορτασμούς. Ευαγγελισμός της Θεοτόκου χωρίς λειτουργία στις Εκκλησίες…

Μένουμε σπίτι, συνεχίζουμε να μένουμε σπίτι. Τα συναισθήματα ανάμεικτα. Πότε άγχος και φόβος, άλλοτε αισιοδοξία και θετικές σκέψεις. Ξανά θλίψη για ότι συμβαίνει στην Ελλάδα μας και για ολόκληρη την Γη πλέον.

Στο σπίτι μας…

Στο σπίτι μας επικρατεί ένταση τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Πότε η ένταση αυτή είναι λόγο κάποιου τσακωμού στο παιχνίδι τους, πότε η μία ενοχλεί την άλλη την ώρα που η άλλη παίζει μόνη της. Μπαίνει στη μέση και η μικρή και ολοκληρώνεται το θέμα. Θέλει η Μαρία να κάνει κατασκευές, την ενοχλούν οι άλλες. Θέλει η Ευρυδίκη να παίξει με τις κούκλες της την ενοχλούν οι άλλες. Θέλει η Άννα να παίξει με τα κορίτσια, παίζουν για λίγο μαζί της και μετά την αφήνουν. Είναι λογικό να αντιδρούν έτσι. Καταλαβαίνουν και εκείνες την αλλαγή. Τους λείπουν οι φίλες τους, το σχολείο τους, η καθημερινότητά τους. Σήμερα το πρωί ξύπνησε η Ευρυδίκη λέγοντάς μας ”έχει ωραία μέρα σήμερα που μπορούμε να πάμε βόλτα;”. Μόλις της είπαμε ότι πρέπει να κάνει κι άλλο υπομονή, πως πρέπει να περάσουν κι άλλες ημέρες, απογοητεύτηκε και πήγε στο δωμάτιό της. Η Μαρία καθώς γνωρίζει περισσότερα για το θέμα του κορονοιού, δεν έχει ζητήσει να βγει έξω ” δεν βγαίνουμε μην κολλήσουμε” λέει στις αδερφές τις. Έχει περισσότερες φοβίες βέβαια και είναι απολύτως φυσιολογικό. Της έχουμε εξηγήσει τι συμβαίνει, όχι με όλες τις λεπτομέρειες και κάθε φορά που μας εκφράζει κάποια φοβία της, προσπαθούμε με ήρεμο τόνο να της εξηγήσουμε πως είναι λογικό να φοβάται. Γι αυτό όμως κάνουμε ότι μπορούμε για να προστατευτούμε, τηρούμε τους κανόνες υγιεινής, δεν έχουμε επαφές με κανέναν και περιμένουμε υπομονετικά να περάσουν οι μέρες. Η μικρή μου το μόνο που μας έχει πει, όταν είδε το καρότσι της έξω από την πόρτα, είναι: ”κό μου ατό. πάω γω βότα τώλα;” (=δικό μου είναι αυτό. θα πάω εγώ βόλτα τώρα;)!!!!

Έχουμε βρει κάποιες διεξόδους εκτόνωσης. Σίγουρα κάθε μέρα θα βάλουμε τραγούδια, θα χορέψουμε, θα τραβάμε ταυτόχρονα βίντεο και θα γελάμε με την ψυχή μας. Και την ώρα που χορεύουμε και όταν βλέπουμε τα βίντεο!!! Άλλη μία λύση που βρήκαμε είναι να κάνουμε κάποια κατασκευή εκτός από των γνωστών (χαρτόνια, κόλλα, μπογιές κτλ.). Τους αρέσει πολύ να ανακατεύονται με υλικά για πρώτη φορά. Ακόμα τους αρέσει να κάνουν ( τουλάχιστον να προσπαθούν), τις δουλειές του σπιτιού, σκούπισμα, ξεσκόνισμα, πλύσιμο πιάτων κτλ. Το βράδυ η χαλάρωσή μας είναι να καθόμαστε όλοι μαζί στον καναπέ, να συζητάμε, να γελάμε, να διαβάζουμε ή να βλέπουμε τηλεπαιχνίδι με ερωτήσεις.

Μία από τις κατασκευές που κάναμε χτες είναι να φτιάξουμε κούκλες ( ή τερατάκια). Πήραμε παλιό καλσόν, το γεμίσαμε, το ράψαμε, βάλαμε μάτια, μαλλιά, ρούχα. Όση ώρα φτιάχναμε με την Μαρία τις κούκλες, η Ευρυδίκη και η Άννα, πήραν μία κούκλα και τη βύθιζαν μέσα στο γέμισμα, ήθελε να κολυμπήσει!!! Η Μαρία μου χάρηκε πάρα πολύ γιατί έραψε μόνη της για πρώτη φορά και ξεκίνησε σήμερα να φτιάχνει έναν μονόκερο, με την ίδια λογική και υλικά. Σήμερα λόγο της ημέρας φτιάξαμε Ευζώνους και ελληνικές σημαίες. Ζωγράφισαν τον Εύζωνο, έκοψαν η Μαρία και η Ευρυδίκη τα κομμάτια και επειδή δεν είχαμε διπλόκαρφα για να ενώσουμε τα κομμάτια, τα ράψαμε!!!

Μένουμε σπίτι…

Μένουμε ασφαλείς…

Για ένα καλύτερο μέλλον…

Καλό μας ξημέρωμα…

Αναστασία, Τρίτεκνη Μαμά

Ενδέκατη ημέρα…

11 ημέρες Μένουμε σπίτι… Βγαίνει μόνο ο μπαμπάς μας για να πάει στο γραφείο και για να ψωνίσει στο super market… Τα 4 κορίτσια μένουμε σπίτι…

Σάββατο σήμερα και ο μπαμπάς μας δεν είχε να πάει στο γραφείο, οπότε ήμασταν όλοι μαζί στο σπίτι. Η ημέρα μας κύλισε καλά. Η μαμά δουλειές, βοήθησε και ο μπαμπάς και τα κορίτσια έπαιζαν. Αφού μαγείρεψα ήρθε η Μαρία στην κουζίνα και φτιάξαμε τηγανόψωμα, από τα οποία σε 4-5 δεν βάλαμε τυρί γιατί η Ευρυδίκη δεν το τρώει (πρέπει να ομολογήσω πως και εγώ όταν ήμουν μικρή δεν έτρωγα τυρί). Μετά το δεκατιανό μας ξεκαθαρίσαμε μαζί με τα κορίτσια τα βιβλία τους. Η βοήθειά τους ήταν πολύτιμη… και έτσι πέρασε το πρωινό μας και φτάσαμε στο μεσημέρι.

Μετά το μεσημεριανό μας και αφού κοιμήθηκε η Άννα, ξεκίνησε η Μαρία μία fil’ art χειροτεχνία. Είναι η χειροτεχνία που περιμετρικά στο σχέδιο που θέλεις βάζεις καρφίτσες και πλέκεις την κλωστή με τις καρφίτσες. Παιδεύτηκε στην αρχή. Της έφευγε η κλωστή, της μπερδευόταν. Μέχρι που έβαλε πιο σωστά τις καρφίτσες και επιμένοντας τα κατάφερε. Όσο η Μαρία έφτιαχνε την καρδούλα της, η μαμά ξεκίνησε να πλέκει με το βελονάκι το επόμενο σχέδιο που είχε μπει στη λίστα (εάν θέλεις να δεις τις προηγούμενες δημιουργίες μου με το βελονάκι δες εδώ).

΄Με όλα αυτά, ήρθε γρήγορα το απόγευμα και μετά το βράδυ, όπου μετά το βραδινό μας, μας ετοίμασαν μία έκπληξη. Όταν ήταν όλα έτοιμα μας φώναξαν στο δωμάτιό τους. Είχαν βάλει στο πάτωμα δύο κουβερτούλες και επάνω μαξιλάρια, όταν καθόμαστε να είμαστε αναπαυτικά και ξεκίνησε η παράσταση. Ήταν κάτι ανάμεσα σε κουκλοθέατρο, χορό και τραγούδι. Να σου πω πως μόλις καθίσαμε, μας έβαλε η Μαρία αντισηπτικό στα χέρια!!!!

Το κουκλοθέατρό μας…

Περάσαμε πολύ όμορφα και μέσα από όλο αυτό που ζούμε, κατάλαβα πως το φως μέσα σε όλη αυτή την ομίχλη είναι τα παιδιά μας. Τα φωτεινά τους πρόσωπα, τα ειλικρινή τους μάτια που μόλις σε δουν κάπως ανήσυχο και σε κάνουν μια αγκαλιά ή έστω μία ζεστή ματιά πραγματικά γαληνεύεις, (έστω και για λίγο). Είναι πολύ σημαντική ανάσα στις ημέρες μας. Παλεύουμε να είμαστε καλά για όλους μας. Παλεύουμε για να είμαστε όλοι εδώ. Θα έρθουν οι μέρες που θα πάμε βόλτα, που θα πάμε να παίξουμε με τον παππού και τη γιαγιά, που θα πάμε στις παραλίες και στα βουνά. Που θα πάμε για φαγητό στο αγαπημένο μας εστιατόριο… Γιατί η ζωή είναι μπροστά μας… Ας εκτιμήσουμε όλα αυτά που μας προσφέρει το σπίτι μας…

”Προσέχουμε για να έχουμε”

Αναστασία, Τρίτεκνη Μαμά

Μάθε τέχνη κ’ άστην….

Πρέπει να ήμουν 10 ετών, ήταν καλοκαίρι, στην αυλή του σπιτιού μας, παρέα με την μητέρα μου και τον παππού μου και με έμαθαν να πλέκω με το βελονάκι. Λίγο πιο μικρές, είχαμε δοκιμάσει με την αδερφή μου το πλέξιμο με τις βελόνες, με την καθοδήγηση της γιαγιάς, αλλά δεν με ενθουσίασε όσο το βελονάκι.

Εκείνο το καλοκαίρι έπλεκε η μητέρα μου μία τσάντα και ήθελα και εγώ. Έπλεξα λοιπόν ένα μικρό πουγκί, το οποίο αργότερα το δώρισα στην ξαδέρφη μου.

Τον Δεκέμβριο λοιπόν, μαζί με τις χριστουγεννιάτικες κατασκευές μου μπήκε η ιδέα να πλέξω κάτι και να το δωρίσουμε στους αγαπημένους μας ανθρώπους. Έψαχνα στο internet διάφορα σχέδια και νήματα και μου άρεσαν πολύ τα πλεκτά ρόδια. Βρήκα το κατάλληλο για μένα νήμα και ξεκίνησα. Στην αρχή έπλεκα και ξήλωνα μέχρι να καταλήξω στο μέγεθος και να μην κάνω λάθη. Το αποτέλεσμα όμως με δικαίωσε και μου θύμισε εκείνο το καλοκαίρι…

Το ρόδι μου!

Μετά το πλεκτό ρόδι, είχα στο μυαλό μου διάφορες ιδέες… Πήρα μολύβι και χαρτί, έγραψα τις ιδέες μου και τις έβαλα σε μία σειρά. Η πρώτη μου επιλογή λοιπόν ήταν να πλέξω μία τσάντα. Βρήκα από το κατάστημα Handibrand τα υλικά που μου άρεσαν ( η αλήθεια είναι ότι παιδεύτηκα μέχρι να αποφασίσω, δεν ήξερα τι να διαλέξω. ) Για πρώτη φορά όμως είπα να κινηθώ με ασφάλεια και ξεκίνησα με ένα εύκολο σχέδιο. Ορίστε λοιπόν η τσάντα μου…

Η πρώτη μου πλεκτή τσάντα…

Με το νήμα που μου περίσσεψε έφτιαξα ένα καλαθάκι με διαφορετική πλέξη.

Το πλεκτό καλαθάκι μου…

Θα συνεχίσω με την δεύτερη επιλογή που έχω στη λίστα μου. Αλλά για να αφιερώσω χρόνο και να κάνω κάτι που αγαπώ, αφήνω κάτι πίσω. Τα κορίτσια μου δεν μπορώ να τα αφήσω εννοείτε, οπότε όταν ξεκινάω κάποια κατασκευή (quilling, πλέξιμο κτλ) αφήνω πίσω κάποιες δουλειές (συνήθως το σιδέρωμα). Θέλω όμως να τα κρατάω σε μία ισορροπία , να κάνω τις δουλειές μου και να μου μένει χρόνος για να είμαστε όλοι χαρούμενοι και ευτυχισμένοι (αλλά δεν το πετυχαίνω πάντα)!!! Όταν συμβαίνει αυτό, ο ελεύθερος χρόνος μου είναι συνήθως το βράδυ αφού κοιμηθούν τα κορίτσια. Είμαι πολύ κουρασμένη αλλά ειδικά το πλέξιμο με χαλαρώνει.

Εσείς, ασχολείστε με κάποια χειροτεχνία αυτό τον καιρό;

Αναστασία, Τρίτεκνη Μαμά

Σαπουνάκια…

Η κατασκευή μας για αυτό το Σάββατο ήταν σαπουνάκια. Το σκεφτόμουν πολύ καιρό να μάθουμε πως γίνεται το σαπούνι. Μας δόθηκε λοιπόν η ευκαιρία στο εργαστήριο του Hello kids και πραγματικά μπορείς να τα φτιάξεις με πάρα πολλές παραλλαγές και πολλά υλικά. Εμείς σήμερα μάθαμε με γλυκερίνη διάφανη και άσπρη.

Τα υλικά που χρησιμοποιήσαμε λοιπόν ήταν γλυκερίνη, διάφανη και άσπρη, την οποία λιώσαμε σε φούρνο μικροκυμάτων (μπορεί να γίνει και σε μπεν μαρί), άρωμα baby powder, κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής, αποξηραμένα ροδοπέταλα και φόρμες σιλικόνης με σχήμα καρδιάς.

Ξεκινήσαμε λιώνοντας την διάφανη γλυκερίνη, προσθέσαμε το άρωμα και βάλαμε λίγο από αυτή στις φόρμες σιλικόνης με σχήμα καρδιά. Έκανε κάποιες φουσκαλίτσες και με ένα ψεκαστήρα που μέσα είχε οινόπνευμα, ψεκάσαμε και έσπαγαν οι φουσκαλίτσες. Στη συνέχεια λιώσαμε άσπρη γλυκερίνη, προσθέσαμε άρωμα και κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής, ανακατέψαμε και το βάλαμε σε μικρές φόρμες σιλικόνης με σχήμα καρδιά. Και εδώ, όταν δημιουργήθηκαν φουσκάλες ψεκάσαμε με το οινόπνευμα.

Ετοιμάζονται τα σαπουνάκια μας

Μόλις στέγνωσε η διάφανη γλυκερίνη, έβαλαν τα παιδιά αποξηραμένα ροδοπέταλα, ψέκασαν με οινόπνευμα ( μας είπε η κυρία πως το οινόπνευμα λειτουργεί και ως κόλλα για να κολλήσει το υπόλοιπο υλικό γλυκερίνης) και έβαλαν την γλυκερίνη με το κόκκινο χρώμα. Μέχρι να στεγνώσει έφτιαξαν τα παιδιά κουτάκια από χαρτόνι και τα διακόσμησαν με αυτοκόλλητα, κουμπιά, αυτοκόλλητη ταινία, όπως άρεσε στο καθένα.

Έτοιμα τα σαπουνάκια μας! Πραγματικά μυρίζουν ΥΠΕΡΟΧΑ!

Μπορείς να χρησιμοποιήσεις την διάφανη γλυκερίνη και να βάλεις βρώσιμο glitter, μπορείς στη άσπρη γλυκερίνη να βάλεις όποιο χρώμα ζαχαροπλαστικής σου αρέσει. Μπορείς να φτιάξεις πολύχρωμα σαπουνάκια, μονόχρωμα, με ότι σχέδιο σου αρέσει. Μπορείς να βάλεις μέσα κάποιο παιχνιδάκι για τα μικρά παιδιά. Μια πάρα πολύ ωραία ιδέα που μας είπε η κυρία Ιωάννα είναι να τυπώσεις σε εκτυπωτή με lazer ή να γράψεις σε ρυζόχαρτο με ανεξίτηλο μαρκαδόρο κάποιο μήνυμα και να το βάλεις μέσα σε διάφανη γλυκερίνη και να το προσφέρεις ως δώρο.

Μας άρεσε πάρα πολύ όλη η διαδικασία και φυσικά τα αποτέλεσμα. Για την μεγάλη μου κόρη είναι η αγαπημένη της κατασκευή από τις τρεις που έχουμε παρακολουθήσει στο εργαστήριο του Hello kids. Στην μεσαία μου κόρη της άρεσε περισσότερο η κατασκευή με το φωτεινό ζωάκι ( μπορείς να διαβάσεις την ανάρτηση εδώ).

Θα με ενδιέφερε να μάθω εάν σας αρέσουν τέτοιου είδους κατασκευές…

Αναστασία, Τρίτεκνη Μαμά

Το συγκεκριμένο άρθρο δεν είναι διαφήμιση. Είναι αποτέλεσμα μιας δημιουργικής ημέρας για εμάς.

Φωτεινό ζωάκι!

Δημιουργικά περάσαμε και αυτό το πρωινό του Σαββάτου. Επισκεφτήκαμε το hello kids, το εργαστήριο κατασκευών.

Το προηγούμενο Σάββατο κατασκευάσαμε γατούλα / μαριονέτα από ανακυκλώσιμα υλικά ( εάν θέλεις μπορείς να το βρεις εδώ). Χτες φτιάξαμε ”φωτεινά ζωάκια’, ένα πάντα και μία αρκούδα.

Φωτεινά ζωάκια!

Τα υλικά που χρειάστηκαν ήταν ένα χάρτινο φωτιστικό, πορτοκαλί χρώμα, χαρτόνια (για μάτια, μύτη, μουσούδα, μουστάκια, μπαμπού, αυτιά), νήμα για τα μαλλιά της αρκούδας, κορδέλες, πινέλα, ψαλίδι, κόλλα, μαρκαδόροι.

Ξεκίνησαν βάφοντας το φωτιστικό με πορτοκαλί χρώμα (όσα παιδάκια διάλεξαν την αρκούδα). Ήθελε μεγάλη προσοχή για να μην σχιστεί, γιατί το χαρτί που είναι φτιαγμένο το φωτιστικό είναι πολύ λεπτό. Αλλά έγινε σχεδόν σε όλα τα παιδάκια. Όσο περίμεναν να στεγνώσει έκοψαν όλα τα κομμάτια από τα χαρτόνια. Κόλλησαν ότι χρειαζόταν, ζωγράφισαν με τον μαρκαδόρο τα μπαμπού για τα πάντα, τα ματάκια, τη μουσούδα για την αρκούδα. Στο τέλος αφού είχαν όλα τα παιδάκια έτοιμα όλα τα κομμάτια περνούσαν οι κυρίες με την κόλλα σιλικόνης και συναρμολογούσαν τα ζωάκια.

Έτοιμα!

Απλή κατασκευή όμως τους άρεσε περισσότερο από την γατούλα.

Αναστασία, Τρίτεκνη Μαμά

* Το συγκεκριμένο άρθρο δεν είναι διαφήμιση. Είναι αποτέλεσμα μιας δημιουργικής ημέρας για εμάς.

** Οι φωτογραφία του πάντα δεν είναι καλή. Αλλά όταν λες σε ένα σχεδόν 5 ετών παιδί να το κρατήσει χωρίς να το κουνάει, δεν είναι εύκολη δουλειά

Κατασκευή γατούλας – μαριονέτας.

Σήμερα επισκεφτήκαμε το δημιουργικό εργαστήριο του HELLO KIDS. Ένας πολύ ζεστός χώρος, πολύ όμορφα διακοσμημένος. Υπέροχα πράγματα για να δημιουργήσεις τις κατασκευές σου. Πολύ φιλόξενοι άνθρωποι με πολύ ωραίες ιδέες για τα παιδιά, για να περάσουν 2 ώρες δημιουργικά. Το hello kids το γνωρίσαμε στην έκθεση Χειροτέχνικα όπου πήραν τα δύο μου κορίτσια μέρος σε δύο από τα εργαστήρια τους (αν θέλεις δες εδώ).

Το σημερινό θέμα ήταν κατασκευή γατούλας / μαριονέτας με ανακυκλώσιμα υλικά. Απλή κατασκευή και χρειάστηκαν λίγη βοήθεια τα μικρότερα παιδάκια για να το ολοκληρώσουν. Τα υλικά ήταν ρολό από χαρτί κουζίνας, μπογιές, καπάκια από πλαστικά μπουκάλια νερού, κηροκλωστή, ματάκια, σύρμα πίπας και πολύ πολύ όρεξη…!!!

Έτοιμη η μπλε γατούλα!

Και ξεκίνησαν…. Κόλλησαν στο κεφάλι τα αυτιά και στο σώμα την ουρά. Τα έβαψαν, κόλλησαν τα ματάκια και την μύτη, κρέμασαν την κηροκλωστή και στο τέλος έβαλαν τα καπάκια για πόδια. Κρέμασαν κηροκλωστή και στο κεφάλι για να ενωθεί το κεφάλι με το σώμα και έδεσαν ένα ξυλάκι για να φτιαχτεί η μαριονέτα. Έτοιμο…!

Ένα μεγάλο μπράβο στην κα Μαρία. Είναι η κυρία που δημιουργεί αυτά τα εργαστήρια. Εκτός όμως από τις ιδέες της θέλω να πω για το πόσο ευχάριστη, πρόσχαρη και με τι όμορφο τρόπο μεταδίδει στα παιδιά τις γνώσεις της (αναλόγως την ηλικία βέβαια). Και πάλι μπράβο…

Κάθε Σάββατο διοργανώνουν εργαστήρια για ηλικίες 4-12 ετών. (εάν θέλεις δες το πρόγραμμα εδώ). Ενώ για μικρότερα παιδάκια, από 2-4 ετών, μαζί με την μαμά ή τον μπαμπά, υπάρχουν εργαστήρια μουσικοκινητικής αγωγής.

Περάσαμε πολύ όμορφα και δημιουργικά το πρωινό του Σαββατού.

Εσας, σας αρέσουν οι κατασκευές;

Αναστασία, Τρίτεκνη Μαμά

* Το συγκεκριμένο άρθρο δεν είναι διαφήμιση. Είναι αποτέλεσμα μιας δημιουργικής ημέρας για εμάς.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Είμαστε πολύ κοντά στα Χριστούγεννα και στην προηγούμενη ανάρτηση, ”Κανέλα και Γαρύφαλλο”, σας μίλησα για τα τρία αγαπημένα μας χριστουγεννιάτικα βιβλία. (Εάν θέλεις να διαβάσεις για τα βιβλία πάτα εδώ.)

Όσο πλησιάζουμε όμως, οι προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα είναι πολλές. Να φτιάξεις μελομακάρονα και κουραμπιέδες, να φτιάξεις μπισκοτόσπιτο, να στολίσεις το δέντρο και το σπίτι ολόκληρο, να συνεννοηθείς που θα φας παραμονή και ανήμερα τα Χριστούγεννα, το ίδιο και για την Πρωτοχρονιά. Εάν θα κάνεις στο σπίτι τραπέζι, να τακτοποιήσεις, να φτιάξεις τη λίστα με τα ψώνια, να βρεις το μενού, να ψωνίσεις, να μαγειρέψεις, να πάρεις δωράκια για όλους. Μετά το τραπέζι να πλύνεις, να μαζέψεις και να τακτοποιήσεις ξανά και πολλά άλλα ακόμα. Πολλές δουλειές, πολύ άγχος, πολύ κούραση. Εκτός όλων αυτών έχεις και τα παιδιά, να περάσουν δημιουργικές ώρες, να μην βαρεθούνε, να μάθουν μέσα από το παιχνίδι.

Φέτος φτιάξαμε και εμείς μπισκοτόσπιτο, μελομακάρονα και κουραμπιέδες. Βοήθησαν πολύ τα κορίτσια. Για το σπιτάκι τα κομμάτια τα πήραμε έτοιμα, φτιάξαμε το γλάσο, ”κολλήσαμε” τα κομμάτια και το στολίσαμε. Έχω αγοράσει από την tupperware το κορνέ πάρτυ, οπότε φτιάξαμε ζύμη με αλεύρι, αλάτι και νερό, βάλαμε μπλε και κίτρινο χρώμα ζαχαροπλαστικής, τα ψήσαμε, τα στολίσαμε και έτσι φτιάξαμε τα δεντράκια.

Καθιερώσαμε κάθε χρόνο τα δωράκια και οι κάρτες να είναι χειροποίητα, να τα φτιάχνουμε με αγάπη και μεράκι και να τα προσφέρουμε στους αγαπημένους μας ανθρώπους. (Παρακάτω είναι κάποια από αυτά, είτε περσινά είτε φετινά.)

Επόμενος στόχος ήταν να ξεχωρίσουμε ρούχα που δεν τους κάνουν ή δεν τους αρέσουν και παιχνίδια που δεν παίζουν και να τα χαρίσουμε. Τα παιχνίδια δεν καταφέραμε να τα ξεχωρίσουμε ακόμα αλλά θα γίνει και αυτό. Όσο για τα ρούχα και κάποια αντικείμενα που δεν χρειαζόμαστε πλέον, όπως αποστειρωτής, κάθισμα για βρέφη (το λεγόμενο αυγό) κτλ, θα τα χαρίσουμε στο Νηπιοτροφείο Καλλιθέας και στο Λύρειο Ίδρυμα. Είναι πολύ σημαντικό να μάθουν τα παιδιά μας να προσφέρουν, χωρίς να περιμένουν αντάλλαγμα. Και είναι σπουδαίο μάθημα ζωής όταν δίνουν μόνα τους τα πράγματα και βλέπουν με τα ματάκια τους ότι δεν ζουν όλα τα παιδιά μέσα στη ζεστή αγκαλιά της οικογένειας.

Αυτό που θέλω για αυτές τις γιορτές είναι να περάσουμε ήρεμα και γαλήνια. Να πάμε στην Εκκλησία, ανήμερα τα Χριστούγεννα να φάμε οικογενειακά και να κάνουμε βόλτες. Βόλτες στη στολισμένη Αθήνα, βόλτα στο στολισμένο ΚΠΙΣΝ, βόλτα στην παραλία, βόλτα με το αυτοκίνητο, βόλτα με τα πόδια. Να περπατήσουμε και να νιώσουμε την εορταστική ατμόσφαιρα και να μυρίσουμε τα γιορτινά αρώματα!

Καλά Χριστούγεννα, Καλή Πρωτοχρονιά με υγεία, γαλήνη, ηρεμία και πολλά πολλά χαμόγελα. Ο καινούριος χρόνος να μας βρει υγιείς και δυνατούς να παλέψουμε για τα εύκολα και τα δύσκολα που θα έρθουν!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όλους!

Αναστασία, Τρίτεκνη Μαμά

ΩΡΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ!

Αγαπώ τις κατασκευές, μου αρέσει η δημιουργία. Μου αρέσει να μαθαίνω νέες τεχνικές και να ανακαλύπτω πως με απλά υλικά μπορεί να γίνει κάτι πολύ όμορφο. Έτσι έμαθε και η μεγάλη μου κόρη, όταν ήταν περίπου 3 ετών φτιάχναμε μαζί κατασκευές με χαρτόνια, κολλάγαμε ματάκια και διάφορα διακοσμητικά και τα δωρίζαμε. Τώρα τα φτιάχνει μόνη της.

Πριν 5 χρόνια επισκέφθηκα την έκθεση ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΑ. Εκεί γνώρισα και την χαρτοπλεκτική (quilling), όπου ασχολούμαι τα τελευταία χρόνια. Φέτος για πρώτη χρονιά στην έκθεση φιλοξένησαν σεμινάρια για μικρά χεράκια και εννοείτε ότι ξετρελαθήκαμε. Πήραμε μέρος σε δύο σεμινάρια που δημιούργησε το HELLO KIDS. Το πρώτο, ήταν κατασκευή διακοσμητικής γατούλας με την τεχνική decoupage. Το δεύτερο σεμινάριο ήταν κατασκευή τρισδιάστατου ζώου με πηλό foam clay. Γι αυτή την εμπειρία μας θέλω να σας μιλήσω…

Ξέρετε τι είναι το decoupage;

Το decoupage πήρε το όνομά του από την γαλλική λέξη decouper, που σημαίνει κόβω. Είναι η τεχνική του να διακοσμείς διάφορα αντικείμενα και υλικά με κόλλα και μικρά κομμάτια χαρτιού. Μπορεί να συνδυαστεί και με άλλες τεχνικές, όπως κολλάζ και ζωγραφική και να έχεις ένα μοναδικό αποτέλεσμα.

Στο πρώτο σεμινάριο με την τεχνική decoupage, τους δόθηκε μία γατούλα ύψους 28εκ., από παπιέ μασέ ( πεπιεσμένο χαρτί), κόλλα, πινέλο και ρυζόχαρτα σε διάφορα χρώματα και σχέδια. Η πρώτη τους δουλειά ήταν να διαλέξουν τα χαρτιά που τους αρέσουν και να τα κόψουν σε μικρά κομμάτια με τα χεράκια τους. Έβαλαν κόλλα σε ποτηράκι, πήραν το πινέλο τους και ξεκίνησαν… κόλλα, χαρτί, κόλλα…. Η κόρη μου ήταν πολύ προσεκτική, ακουμπούσε το πινέλο με την κόλλα πάνω στο χείλος του ποτηριού για να μην λερώσει! Κάποιες φορές έβαζε πολύ κόλλα, αλλά τα λάθη διορθώνονται… Με ένα καθαρό πινέλο έπαιρνε την κόλλα που περίσσευε και συνέχιζε… Κόλλα, χαρτί, κόλλα… Της άρεσε πάρα πολύ η τεχνική, της άρεσε που συνδύασε μόνη της τα χρωματιστά χαρτιά. Ικανοποιήθηκε με το αποτέλεσμα και μπήκε η κατασκευή αυτή στη λίστα μας με τις αγαπημένες τεχνικές!

Γνωρίζεται τον πηλό Foam clay;

Εγώ πρώτη φορά είδα τον συγκεκριμένο πηλό στο περίπτερο του HELLO KIDS. Είναι αφρώδης πηλός, σε διάφορα χρώματα και σε 2 υφές. Η μία υφή είναι λεία και η άλλη έχει μικρά μικρά μπαλάκια. Τον πλάθεις όπως θέλεις, ή τον τοποθετείς πάνω σε κάποιο αντικείμενο, διακοσμητικό κτλ, και τον αφήνεις να στεγνώσει. Είναι πολύ ελαφρύ υλικό, δεν λερώνει και είναι κατάλληλο για μικρά χεράκια.

Στο δεύτερο σεμινάριο που παρακολούθησαν, με τον πηλό, είχαν να επιλέξουν ένα ζωάκι από παπιέ μασέ. Το μεγάλο μου κοριτσάκι διάλεξε καμηλοπάρδαλη και το δεύτερο κοριτσάκι μου λιοντάρι. Τους έδωσαν πηλό foam clay σε διάφορα χρώματα. Το αποτέλεσμα της καμηλοπάρδαλης είναι καλό, έχει χρησιμοποιήσει 2 κυρίως χρώματα και δεν μπορούσε να λείπει και μία καρδούλα. Το λιονταράκι μας, είναι πολύχρωμο και ήθελε δουλίτσα, καθώς το δεύτερο κοριτσάκι μου δεν έχει υπομονή με τέτοια πράγματα. Αφού τελείωσε πρώτη, πήγε να παίξει…

Θα ήθελα να ευχαριστήσω πάρα πολύ όλες τις κυρίες του HELLO KIDS, ήταν χαμογελαστές, πρόσχαρες, μας βοήθησαν να καταλάβουμε τα υλικά και τις τεχνικές. Στο περίπτερό τους είχαν όλα τα υλικά από τα σεμινάρια που παρακολουθήσαμε καθώς και πολλά πολλά άλλα, που μέχρι και εγώ τα ήθελα ΌΛΑ! Τελικά καταλήξαμε να πάρουμε λίγα πραγματάκια για τα Χριστούγεννα που έρχονται. Αυτές τις Γιορτές θα τις περάσουμε δημιουργικά!

Είναι ωραίο να δημιουργείς, είναι ωραίο να βλέπεις τα παιδιά σου να βάζουν το μυαλουδάκι τους να δουλεύει, να σκέφτονται, να φαντάζονται και να υλοποιούν την ιδέα τους με όποιον τρόπο μπορούν. Να καταλάβουν πως αυτό που έχουν στο μυαλό τους μπορεί να γίνει. Να σκεφτούν με ποιόν τρόπο μπορεί να γίνει, τι πρέπει να κάνουν όταν γίνονται λάθη για να τα διορθώσουν. Μέσα από τις κατασκευές καλλιεργούν την φαντασία τους, αναπτύσσουν τις αισθήσεις τους, εκφράζουν τα συναισθήματά τους, νιώθουν αυτοπεποίθηση και περνούν ευχάριστα την ώρα τους. Δεν μπορεί στον ελεύθερο χρόνο τους να απασχολούνται μόνο με τηλεόραση, βιντεοπαιχνίδια, tablet, smartphones. Πρέπει να τους δίνουμε ευκαιρίες να μαθαίνουν καινούργια πράγματα, να ασχοληθούν με κάτι διαφορετικό, για να καταλάβουν σιγά σιγά τι τους αρέσει και να καταλάβουμε και εμείς πως να τα βοηθήσουμε. Σε άλλα παιδιά τους αρέσουν τα βιβλία, σε άλλα τα αθλήματα, άλλα προτιμούν τον χορό, άλλα τις κατασκευές, άλλα τη ζωγραφική, κτλ… Από επιλογές πάρα πολλές… Ας τους δώσουμε την ευκαιρία…!

Από την πρώτη μας εμπειρία με τις τεχνικές αυτές είμαι ικανοποιημένη με το αποτέλεσμα των κοριτσιών μου. Σύμφωνα με την ηλικία τους και με το τι μπορεί να κάνει και τι αρέσει στην κάθε μία, γιατί όλα τα παιδιά δεν είναι ίδια. Στην μεγάλη μου κόρη της άρεσε από μικρή να ασχολείται με διάφορες κατασκευές και με την ζωγραφική. Έχει υπομονή και αφήνει την φαντασία της να δουλέψει και εκφράζεται μέσω αυτού που φτιάχνει. Στο δεύτερο κοριτσάκι μου της αρέσει πιο πολύ το παιχνίδι, δεν έχει πολύ υπομονή με την ζωγραφική και τις κατασκευές. Της αρέσει να ασχολείται, αλλά για λίγο… γρήγορα… χωρίς να επιμένει… και με όποιο αποτέλεσμα. Το κάθε παιδί είναι μοναδικό και μοναδικές οι ικανότητες που έχει! Απλά πρέπει να τις ανακαλύψουμε…

Στο δικό σας παιδάκι αρέσουν οι κατασκευές;

<<Το μυαλό δεν είναι ένα δοχείο που πρέπει να γεμίσει, αλλά μία φωτιά που πρέπει να ανάψει>>

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ

Αναστασία, Τρίτεκνη Μαμά